Mineralendeficiënties bij rundvee en hun betekenis voor nutriëntenbenutting en productiviteit

Op het einde van 18de eeuw, ontdekte de wetenschapper Fordyce dat kanaries een kalkhoudende aanvulling op hun zaaddieet nodig hebben om gezond te blijven en eieren te produceren. Hij kwam met het eerste bewijs van het belang van een mineraal voor normale fysiologie. Naarmate de tijd vorderde, ontdekten meer en meer wetenschappers gevallen van mineralentekorten die gelinkt konden worden met ziektes. Wetenschappers beschouwen op dit moment een groot aantal mineralen en sporenelementen als van vitaal belang voor mens en dier. Zn is bijvoorbeeld van uitermate belangrijk voor de vruchtbaarheid en de gezondheid van de huid, Cu voor immuniteit, en Fe voor de preventie van bloedarmoede.

Echter, terzelfdertijd worden mineralen door diereneigenaars nog vaak beschouwd als een minder belangrijk deel van het dieet van hun dier en mineralentekorten of suboptimale aanvoer worden vaak niet gediagnosticeerd. Mineralentekorten komen dan ook vaker voor dan men op het eerste zicht zou vermoeden, zowel in België, andere geïndustrialiseerde landen en in vele tropische gebieden.

Het doel van dit project is het in kaart brengen van het effect van suboptimale voorziening van mineralen in rundvee op het gebruik van andere voedingsstoffen in het dieet. Het zal zich vooral richten op het effect van spoorelementen, gezien het belang van e. g. Cu voor de keratinisatie en Zn voor het herstel en de groei van darmepitheel. De relatie tussen spoorelementen status en nutriëntenbenutting is nooit volledig onderzocht, alsook de volledige impact op de productiviteit en de gezondheid van dieren.

Het onderzoek van dit project zal vooral uitgevoerd worden in de Gilgel Gibe regio in Ethiopië. Onze onderzoeksgroep heeft al ervaring in de regio en ontdekte er in het verleden verschillende tekorten aan mineralen bij vee.