Gevolgen van karkasvoedering voor darmgezondheid en inflammatoire status van jachtluipaarden in gevangenschap

Werelds snelste landdier, de jachtluipaard (Acinonyx Jubatus), verliest stilaan de strijd om te overleven. Ooit was dit dier verspreid over vijf continenten. Vandaag de dag is de cheeta echter een bedreigde diersoort. Voor het behoud van deze soort is het van cruciaal belang om de populatie in gevangenschap gezond te houden en uit te breiden. Echter, de kweekresultaten zijn ontmoedigend en het sterftecijfer ten gevolge van gastrointestinale en metabole ziektes ligt erg hoog. Voeder mismanagement werd erkend als één van de belangrijkste co-factoren voor deze problemen in gevangenschap.

Een van de opmerkelijkste verschillen tussen het dieet van cheeta’s in het wild en in gevangenschap is de consumptie van enzymatisch laag verteerbaar dierlijk weefsel. Gezien wilde cheeta’s geregeld prooi in zijn geheel consumeren, bestaat een substantieel deel van hun dieet uit rauwe botten, kraakbeen, pezen, huid, haar of vederen. Echter, de opname van deze weefsels bij deze dieren in gevangenschap is erg gevarieerd en vaak onbestaande. Hoewel deze weefsels van geen nutritioneel belang zijn, kunnen ze wel een belangrijke impact hebben op intestinale microbiële fermentatieprocessen.

Gezien een juiste balans in fermentatie producten en microflora noodzakelijk zijn voor een goede darmgezondheid, maar tevens ook het immuunsysteem en metabolisme moduleren, wil dit project in detail onderzoeken wat de impact is van enzymatisch onverteerd dierlijk materiaal op microbiële fermentatieprocessen en dus de gezondheid van de cheeta. Dit project zal bijdragen aan het optimaliseren van voederstrategieën voor jachtluipaarden in gevangenschap en zo bijdragen aan de conservatie van deze bedreigde diersoort.