De fysiologische en farmacologische relevantie van oplosbaar guanylaatcyclase (sGC) in de gastro-intestinale tractus.

Een eerste onderzoeksdomein betreft de fysiologische en farmacologische relevantie van oplosbaar guanylaatcyclase (sGC) in de gastro-intestinale tractus.

sGC is een heterodimeer bestaande uit een α en een β subeenheid. Van beide subeenheden bestaan 2 isovormen α1 en α2, β1 en β2. De 2 fysiologisch voorkomende dimeren zijn α1β1 en α2β1, waarbij in de gastro-intestinale tractus voornamelijk a1b1 wordt aangetroffen. sGC is het belangrijkste aangrijpingspunt van NO in de gastro-intestinale tractus hoewel ook andere aangrijpingspunten beschreven zijn.

Het onderling belang van sGC α1β1 versus sGC α2β1, en de rol van sGC in het effect van NO op de gastro-intestinale motiliteit wordt onderzocht in vitro en in vivo (maaglediging, intestinale transit) met behulp van sGCα1 knockout en sGCβ1 mutant muizen. De invloed van sGC-stimulatoren en sGC-activatoren zoals cinaciguat op de gastro-intestinale motiliteit wordt onderzocht.