Geschiedenis

De geschiedenis van het Heymans Instituut voor Farmacologie verloopt parallel met de evolutie van de moderne farmacologie.  Het Heymans Instituut werd gesticht in 1890 toen professor Jan-Frans Heymans (1859-1932) de eerste leerstoel voor experimentele farmacologie in België opnam.

Aanvankelijk spitste het Instituut zich toe op het beoefenen van experimentele geneeskunde.  Op basis van zorgvuldig geplande experimenten en gebruik makend van originele technieken, werden de regulerende werkingsmechanismen van het cardiovasculair- en ademhalingstelsel alsook de invloed van farmaca op deze regulering ontrafeld.

Dit resulteerde in de ontdekking door professor Corneel HEYMANS (1892-1968), van de regulerende werking van de carotissinus en cardio-aortische  chemoreceptoren en hun rol in de regeling van de ademhaling. Voor dit werk bekwam hij in 1938 de NOBEL PRIJS voor Fysiologie en Geneeskunde.

Na de tweede wereldoorlog spitste het Heymans Instituut zich meer speciaal toe op de Farmacologie. Op dit ogenblik is het Instituut actief op gebied van onderwijs, onderzoek en dienstverlening.

 

Corneel HeymansNobelprijs