Inhoud

Voor wie het verleden op een kritische manier wil bevragen en er bijvoorbeeld meer wil uit leren dan lange waslijsten data, feiten en namen, is een wetenschappelijke opleiding in de geschiedenis de aangewezen keuze. De student leert niet alleen waar en met welke middelen hij of zij historische bronnen kan opsporen, hij leert het bronnenmateriaal ook op een kritische manier te beoordelen. Samen met de kritiek van de bronnen (heuristiek) leert de geschiedenisstudent de juiste vragen te stellen (wat wil ik weten?) en de juiste methodes te gebruiken (hoe krijg ik de bronnen aan de praat?) om hierna de vrijgekomen informatie te analyseren, te synthetiseren en te evalueren.

Met een historische opleiding verwerf je inzicht in het grote verhaal van de menselijke beschaving. Hier is niets wereldvreemds aan. De historicus of historica tracht de vraagstukken van de menselijke samenleving in haar ontstaan, ontwikkeling en samenhang te reconstrueren en te beantwoorden. Kennis van verleden en heden gaan altijd samen. Mens en samenleving worden maar begrepen door vroegere en huidige processen en gebeurtenissen met elkaar te verbinden. Daarom is de geschiedenis de sociale wetenschap bij uitstek, niet alleen van het verleden, maar ook van het heden.

De geschiedenisopleiding is een academische opleiding en wil daarom historici opleiden met een onderzoeksgerichte attitude en een brede blik op de wereld. De afgestudeerde historicus/a beschikt niet alleen over een goede kennis van de humane en sociale wetenschappen en van de geschiedenis, en over een kritisch inzicht in maatschappelijke processen en structuren. Hij of zij heeft eveneens een wetenschappelijk-kritische houding tegenover het verleden en het heden, kan op zelfstandige basis historisch onderzoek verrichten, kan de resultaten van wetenschappelijk onderzoek (schriftelijk en mondeling) voorstellen aan een breed publiek en kan deelnemen aan het hedendaags maatschappelijk debat.

Opbouw

Waar de bachelors nog een vrij brede basis bieden, start de echte vakspecialisatie in de masteropleiding. De opleiding is geconcentreerd rond de masterproef die als getuige van het wetenschappelijk kunnen van de student wordt geëvalueerd. Dat komt tot uiting in het gewicht dat aan de masterproef wordt gegeven, namelijk de helft van de studiepunten. De overige opleidingsonderdelen (vakken en werkcolleges) sluiten aan bij de gekozen invalshoek (chronologisch, thematisch of regionaal). Voor de masterproef kiest de student een thema dat ofwel in een bepaalde periode (bv. middeleeuwen), in een bepaald thema (bv. stadsgeschiedenis) of in een bepaalde regio (bv. geschiedenis van Afrika) te situeren is. Het studieprogramma laat zien uit hoeveel periodes, thema’s of regio’s kan worden gekozen.

Arbeidsmarkt

Traditionele tewerkstellingssectoren voor historici zijn het onderwijs, het wetenschappelijk onderzoek (vaak via een doctoraatsstudie) en het archiefwezen (er wordt een eigen, interuniversitaire master aangeboden). De vraag naar afgestudeerden met een polyvalente opleiding steekt echter overal de kop op. De combinatie van een historische opleiding met een andere opleiding kan hierbij zeker een troef zijn. Steeds meer afgestudeerden in de geschiedenis zoeken een job buiten de traditionele historische sectoren. De afgestudeerde bachelor/master geschiedenis kan door de brede contouren en de wetenschappelijke diepgang van de opleiding zijn/haar kennis en vaardigheden gebruiken in tal van niet-historische opleidingen en beroepen: cultuur, administratie, journalistiek, wetenschappelijk onderzoek, diplomatie, sociale sector, uitgeverijen, banken en verzekeringen. Door het polyvalente, flexibele en kritische karakter van de vorming is de werkloosheidsgraad bij afgestudeerde historici lager dan gemiddeld.

Meer informatie

• Studiegids: algemene informatie en programma
• Infobrochure Masters faculteit Letteren en Wijsbegeerte
• Een papieren exemplaar van deze infobrochure kan aangevraagd worden via e-mail.