| Content: |
Ik wist al in het vijfde middelbaar dat ik ofwel iets met talen ofwel iets in de sociale sector wou gaan studeren. Ik werd aangemoedigd door mijn leerkracht Frans om taal- en letterkunde te studeren. Toch twijfelde ik tot het midden van het zesde middelbaar of ik niets in de sociale sector zou gaan doen (bv: Sociale Agogiek). Ik heb dan op de site van de UGent alle mogelijke infobrochures aangevraagd van alle richtingen die me ook maar iets interesseerden en alles eens doorbladerd. Uiteindelijk besloot ik definitief voor talen te gaan. Dat ik Frans zou gaan doen, stond meteen vast. Als tweede taal heb ik enorm lang getwijfeld tussen Nederlands of Italiaans. Na een gesprek met een studente Nederlands - Frans en na de infonamiddag op de Universiteit stond mijn besluit vast: ik zou Frans-Nederlands gaan studeren. Italiaans kon ik dan later nog in avondschool leren, vond ik. Ik zou dus zeggen dat vooral het gesprek met de studente mij warm heeft gemaakt voor mijn keuze: bij haar kon ik cursussen inkijken, dus had ik al een redelijk goed zicht op de vakken die ik zou krijgen in het eerste jaar. Ik heb even getwijfeld om vertaler-tolk te gaan doen, maar die optie was ook snel van de baan geveegd door mijn leerkrache: zij vertelde me dat ik met mijn interesse voor literatuur beter terechtkon bij taal- en letterkunde. Naar infodagen van andere opleiding ben ik niet geweest, wat ik achteraf wel wat jammer vond. Als ik me iets minder had gefocust op de richting taal- en letterkunde, had ik misschien ook andere infodagen bijgewoond. Zo denk ik nu dat ik misschien ook wel graag de richting logopedie had gedaan, een optie die ik op het einde van mijn secundaire studies zelfs niet overwogen heb. |
