Getuigenis Suzanne

Werkgever zoekt context…

Bent u op zoek naar handvaten om de samenwerking met uw medewerker met autisme beter te laten verlopen? Een gesprek met het team kan een belangrijke stap zijn. UCBO biedt hierin ondersteuning. Laat u inspireren door onderstaande getuigenis en neem vrijblijvend contact op.

Op vraag van Bond Moyson ging UCBO in gesprek met een deelteam van administratieve medewerkers. In dit team werkt Suzanne, een medewerker met autisme.

Dit is een team van mensen die weinig of geen ervaring hebben met autisme, we willen graag dat je hen vertelt wat autisme eigenlijk is en we verwachten dat er zo meer openheid en begrip komt voor Suzanne op onze werkvloer.

Er volgt een informatiesessie over autisme, met een focus op autisme en werk, versterkt met een filmpje dat de ogen opende, beeldmateriaal én in aanwezigheid van Suzanne. Suzanne en haar collega’s vullen aan, geven bedenkingen, illustreren in dat gesprek ook hun respect voor elkaar.

Na de informatiesessie volgt een gesprek met een kleiner deel van het team: de mensen die dagelijks met Suzanne samenwerken. Samen bekijken we heel concreet hoe zij de inzichten van de informatiesessie en over zichzelf en de samenwerking met hun collega kunnen toepassen. Verschillende suggesties worden gedaan, sommigen worden dieper besproken en uitgewerkt. De omgeving rond Suzanne toont bereidheid en engagement om zich aan te passen. Suzanne is daar heel dankbaar om en haar openheid laat ook toe om moeilijke items bespreekbaar te maken, zoals

  • Hoe onderbreek je met respect een vragenstroom van een zenuwachtige collega?
  • Wat zijn scenario’s voor als je op weg naar het werk op een omleiding of file botst?
  • Is telefoonpermanentie haalbaar en hoe kan je daar stap voor stap verder op voorbereid worden?

Hoe werd dit ervaren door werkgever, collega’s en medewerker Suzanne?

Suzanne durft zich kwetsbaar opstellen naar haar team, ze schreef nadien

Bedankt voor de verhelderende uitleg van deze ochtend. Voor mij was het een aangename aanvulling op mijn (zelf)kennis en een herinnering aan het feit dat de mensen niet altijd ‘mee’ zijn. Vanuit het feit dat ik mijn collega’s beter heb leren kennen, ging ik ervan uit dat zij nu ook wel sneller zouden snappen waar ik mij precies druk om maakte. Dit was iets te snel door de bocht. Van de collega’s heb ik begrepen dat ook zij dingen beter kunnen plaatsen. Ik hoop ook dat zij nu geen schroom zullen hebben om mij sneller tot de orde te roepen, indien nodig. Zoals je wel zult gemerkt hebben zijn het stuk voor stuk vriendelijke/aangename mensen. Er was mij al eerder gezegd dat ik meer met schemaatjes moest werken, maar ik snapte niet echt wat er dan op de schemaatjes moest staan. Een schemaatje van ‘alles’ kan namelijk niet. Bedankt om dit mee te helpen uitklaren.

De werkgever liet een paar maand later weten:

Alle punten die je vermeldde, hebben we geprobeerd, maar sommige boden geen oplossing of waren niet werkbaar en hebben we laten vallen na feedback van Suzanne. We hebben een weekschema opgemaakt en dit schept orde in haar hoofd voor haar eigen werkplanning. We hebben afgesproken dat zij geen binnenkomende telefoons meer beantwoordt, maar enkel zelf belt naar externen om bijvoorbeeld de stand van een dossier weer te geven of bijkomende info op te vragen (de inhoud is veel meer afgelijnd). Elke dinsdag werkt Suzanne afgezonderd in een stille ruimte. Deze maatregelen hebben voldoende rust en structuur gebracht voor haar en ze voelt zich veel beter. Er zijn ondertussen nog 2 crisismomenten geweest. We hebben ze doorgesproken.
Door jouw uiteenzetting merk ik dat de collega’s inzicht hebben in haar problematiek en dit zorgt ook niet meer voor spanning in de groep. We zien nu weer toekomst in een samenwerking op lange termijn met Suzanne.
Bedankt nog eens voor jouw bijdrage hiertoe, dit heeft echt het verschil gemaakt!