Een nieuwe job tijdens corona

(01-12-2020) Sommige medewerkers kunnen door de coronamaatregelen hun job niet doen. Zij zetten zich nu op alternatieve functies in voor de UGent en het UZ Gent.

Door de coronamaatregelen kunnen sommige medewerkers hun vaste functie niet uitvoeren, waardoor ze in 2020 grote periodes van inactiviteit kenden. Maar gaandeweg zoeken zij met de UGent oplossingen, en zetten zij zich in op plaatsen waar men handen te kort komt. Ook de directie Studentenvoorzieningen biedt zijn restaurantmedewerkers de mogelijkheid aan om andere functies uit te oefenen. Voor velen is het een meer dan welkome manier om hun steentje bij te dragen aan de UGent in tijden van corona.

Aurelle Corijn

Aurelle Corijn - van 't Pand naar Contact Tracing

Aurelle Corijn werkt normaal gezien in restaurant ’Het Pand, waar ze al 3 jaar de bediening doet. Maar nu de UGent’ers tot hun grote spijt de poorten van hun statigste eethuis zagen sluiten, heeft Aurelle een nieuwe uitdaging aangegaan in de strijd tegen corona: contact tracing.

Dag Aurelle, hoe gaat het met je?

Goed! Ik ben blij dat ik iemand zie vandaag, anders hang ik het de hele tijd aan de telefoon.

Wat houdt het contact tracen eigenlijk in? Is er veel werk?

De UGent organiseert voor zijn eigen medewerkers een dienst contact tracing die telefonisch nagaat met wie besmette medewerkers contact hadden voor ze positief testten. Dit is een cruciaal deel van de strijd tegen corona aangezien het belangrijk is om in kaart te brengen waar er verhoogd besmettingsrisico was.

De werkdruk valt goed mee nu. Vóór code rood was er veel werk. Ik moest een stuk of zeven calls per dag afhandelen. Maar sinds de maatregelen is iedereen aan het telewerken geslagen en zitten de studenten ofwel thuis, ofwel in een home alle lessen online te doen. Er zijn gaandeweg minder besmettingen dus het is kalm. Ze verwachten dat het in januari misschien terug drukker kan worden, maar dat is voorlopig natuurlijk moeilijk te voorspellen.

Hoe ben je bij contact tracing uitgekomen?

Het Pand moest net als alle andere horeca sluiten door de maatregelen. Ik zat in de eerste lockdown dus zeer veel thuis. In de tweede lockdown heeft onze ploeg zich vrijwillig opgegeven om ingezet te worden op plaatsen aan de UGent waar wel nog volk nodig was. We zijn allemaal harde werkers die het gewend zijn om lange uren te doen. Dus nog zo’n periode doorstaan zonder veel te doen vond niemand een leuk vooruitzicht.

We zijn eens gaan luisteren en er waren een aantal opties. Ik ben op contact tracing uitgekomen. Het stelt me in staat om tijdens de sluiting van ’t Pand toch zinvol bij te dragen aan de UGent. Mijn vriend vindt het ook helemaal niet erg dat ik nu van thuis uit werk want ik kan hem daardoor veel meehelpen in de keuken voor de takeaway van ons restaurant de Heritage in het Patershol. Alles heeft zo zijn voordelen!

Wat vind je ervan om ergens anders ingezet te worden?

Het is superinteressant om op een andere manier contact te hebben met collega’s van over de hele universiteit. In het Pand heb je dat natuurlijk ook, maar dat is anders. Voor mij is dat contact echt een positieve kant van corona. Het is leuk werk omdat het sociaal is. Over het algemeen zijn de mensen met wie ik praat niet symptomatisch of maar matig ziek. Ze zijn eerder bezorgd om hun werk of hun studies en examens. Maar ondanks alles zijn ze vrijwel allemaal zeer open en vriendelijk.

Wat vind je van de maatregelen?

De code roodmaatregelen zijn er natuurlijk met reden. Ik merk ook dat ze goed worden opgevolgd. Maar het blijft natuurlijk vooral jammer voor de studenten. Het personeel kan zijn werk meenemen naar huis maar voor studenten ligt dat moeilijker. Er is een groot verschil tussen een cursus volledig op je eentje instuderen en de stof actief behandelen in de les.

Persoonlijk vind ik dat het kan geen kwaad kan om je horizonten wat uit te breiden en even een compleet nieuw takenpakket te doen. Maar als ik eerlijk ben hoop ik dat ik binnenkort terug mijn oude job kan opnemen want ik mis het. En, hoewel het er naar uitziet dat het nog even kan duren, moeten we ons flexibel blijven opstellen en ons erdoor slaan. Uiteindelijk blijven we werken binnen de UGent dus dat is al heel wat.

Mis je je collega’s?

Ja, ik mis ze wel, maar we houden contact op de PandApp, onze whatsappgroep. Sommige collega’s werken in het UZ, anderen in het studentenresto De Brug. We zitten verspreid maar we verliezen elkaar zeker niet uit het oog. Zeer sociaal, zo zijn we. Vermeld maar dat het Pand het beste team is van de UGent! Zet dat er zeker bij!

Maak je geen zorgen, dat doen we zeker!

Inge Vanhootegem - van de studentenresto's naar het UZInge Vanhootegem

Inge Vanhootegem werkte tot voor kort als vlindermedewerker bij de studentenresto's. Nu toert ze de hallen van het UZ:

Ik ben een vlindermedewerker, wat wil zeggen dat ik normaal gezien word ingezet op plaatsen waar er volk te kort is in de studentenrestaurants. Ik doe daar meestal de bediening of de keuken. Maar tot voor kort was er door corona eigenlijk niet zoveel werk. Het was dus niet volledig onverwacht dat we tijdens de 2de golf ergens anders gingen ingezet worden. Ik begrijp dat best, je kan niet verwachten dat ze ons gewoon laten koekeloeren (lacht).

Men heeft ons op een bepaald moment de keuze gegeven om, als we dat wilden, ergens anders dan op onze normale werkplaats aan de slag te gaan zodat we konden meehelpen op plaatsen die het echt nodig hadden. Ik had keuze uit 8 verschillende opties, onder dezelfde arbeidsvoorwaarden als mijn normale job. Ik koos voor het UZ.

Ze herhaalden 100 keer dat het echt niet verplicht was want het is natuurlijk belangrijk dat iedereen weet dat het vrijwillig is: als je het niet ziet zitten om ergens ingezet te worden wegens Covid, wil niemand jou daartoe verplichten. Maar ik heb niet lang getwijfeld, ik had echt zin in iets nieuws. Ofwel was ik op inactief geplaatst, ofwel stond ik in een van de studentenresto’s die nog open waren maar waar door omstandigheden veel minder volk kwam dan normaal. Dat begint te vervelen, begrijp je? Ik moet echt werken en bezig blijven, anders loop ik de muren op.

In het UZ doe ik nu de maaltijdbevraging. Ik ga rond bij de patiënten om te noteren wat ze graag willen eten. De aanvang en de opkuis van het werk is hetzelfde als wat ik daarvoor deed, maar alles daartussen is anders: ik vind dat echt leuk, de dagen vliegen voorbij!

Er kruipt veel werk in de maaltijdbedeling van het UZ. Elke dag wordt aan iedere patiënt gevraagd wat hij de dag erna wil eten en daarbij bepaalt je zelf bijna het hele menu. Wat een luxe, ik wist echt niet dat zoiets bestond! Men houdt zoveel mogelijk rekening met al je wensen, wat het allemaal zeer complex maakt. Het volk is ook echt aangenaam. Ik heb ondertussen al op de geriatrie en op de materniteit gestaan en de patiënten zijn doorgaans blij om me te zien, iedereen praat immers graag over eten.

Het komt erop neer dat ik nu het gevoel heb dat ik iets zinvol doe tijdens corona. De mensen zijn content dus ik ben dat ook!