Algemene tips voor datadeling

Datadeling kan opgevat worden als een continuüm waarbij aan het ene uiterste de data enkel toegankelijk zijn voor één enkele onderzoeker en aan het andere uiterste iedereen zonder enige beperking toegang heeft tot de data ('open data'). Geen van beide uitersten is wenselijk maar tussenin ligt een wereld aan mogelijkheden:

  • Data delen gebeurt door je data te bewaren op een logische plek waar veel onderzoekers bij kunnen, bijvoorbeeld in een publieke repository. Data delen kan ook door op een opvallende plek (bijvoorbeeld in een publicatie of op een website) te wijzen op een permanente link ('persistent identifier') naar de data.
  • Sommige data wil je niet volledig delen maar bijvoorbeeld enkel na registratie aanbieden, enkel met een beperkte groep, enkel op aanvraag etc. Gebruik een End User License Agreement om de toegang tot ruwe en metadata te koppelen aan specifieke voorwaarden en specifieke onderzoekers (bijv. inbouwen van erkenning voor de onderzoeker die de data heeft verzameld, resultaten die voortkomen uit hergebruik ook beschikbaar stellen aan anderen).
  • Respecteer de rechten verbonden aan informed consent (cf. 'werken met persoonsgegevens'). Hou daarbij niet alleen rekening met het contract maar ook met het ethische aspect en eventuele plannen voor datadeling.
  • Bouw absolute garantie in dat gecodeerde persoonsgegevens niet gekoppeld kunnen worden aan de identiteit van de deelnemers. Een codeboek extern delen kan, de sleutel waarmee gegevens gekoppeld worden aan een bepaalde persoon niet. Zie bijv. http://ukdataservice.ac.uk/manage-data/legal-ethical/anonymisation.aspx voor richtlijnen.
  • Het extern delen van data mag niet in strijd zijn met het intellectueel eigendomsrecht of met de mogelijkheden tot valorisatie van die gegevens.(Zie 'Beperkingen op datadeling')