David de Segovia Vicente: "gedachteloos scrollen, maar ook waardevolle contacten onderhouden: we mogen sociale media niet eenzijdig bekijken"

David behaalde in 2017 een bachelor Psychologie aan de Complutense University in Madrid. In 2020 behaalde hij zijn master in Behavioural Science Research aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Daarna kwam hij onze vakgroep versterken. 

David combineert gegevens uit smartphone-logboeken met korte vragenlijstjes die mensen invullen op het moment zelf (ecological momentary assessments of EMA). Zo kan hij zien hoe iemands gevoelens invloed hebben op hoe die persoon sociale media gebruikt, maar ook hoe sociale media op hun beurt die gevoelens mee beïnvloeden. Hij onderzoekt bijvoorbeeld hoe 'mindless scrollen' kan leiden tot schuldgevoel, of hoe mensen hun smartphone gebruiken om hun emoties te reguleren.

1. Waarom koos je dit onderwerp?

Eigenlijk is het eerder toevallig gebeurd. Ik ben van de generatie die de digitale wereld heeft zien groeien terwijl we zelf opgroeiden. Van de eerste smartphones en MySpace tot TikTok. Ik vond dat fascinerend, maar soms ook lastig. Het veranderde de manier waarop we met elkaar omgaan, en daar had ik gemengde gevoelens over.

Ik was niet van plan om dit te onderzoeken, maar ik kwam toevallig een project tegen over digitaal welzijn. Dat voelde meteen juist. Het paste perfect bij de vragen die ik al jaren had. Dus ben ik erin gerold.

2. Wat zijn de belangrijkste resultaten?

Het belangrijkste is dat we sociale media niet te eenzijdig mogen bekijken. Er wordt nog vaak gedacht dat technologie op zichzelf schadelijk is voor mensen. Een deel van mijn onderzoek laat inderdaad zien dat gedachteloos scrollen bijvoorbeeld geen positieve effecten heeft.

Maar tegelijk blijkt ook dat sociale media mensen helpen om contact te houden met anderen en om met emoties om te gaan. Dus als we willen leren hoe we gezond met sociale media kunnen omgaan, moeten we alle aspecten ervan meenemen in de conversatie over sociale media.

3. Hoe kijk je terug op je doctoraat?

Ik ben enorm gegroeid. In het begin voel je je onzeker over bijna alles. Artikels indienen, spreken op grote conferenties, je onderzoek verdedigen ... Maar na verloop van tijd wordt dat allemaal minder spannend. Dat is iets om dankbaar voor te zijn.

4. Wat zijn je plannen nu?

Voorlopig werk ik als postdoctoraal onderzoeker aan een nieuw project bij de onderzoeksgroep mict aan de UGent. Ik heb mijn tijd in de academische wereld altijd leuk en interessant gevonden. Dus ik hoop in die richting verder te kunnen gaan.