Urolithiasis bij vleesvarkens

Korte beschrijving

Urolithiasis of de aanwezigheid van urinaire concrementen is bij vleesvarkens tot nog toe weinig onderzocht in vergelijking met andere diersoorten. Urolithiasis kan ontstaan bij verhoogde uitscheiding van zouten of bij een verminderd urinevolume. Vooral bij mannelijk varkens is het een levensbedreigende aandoening wanneer de urethra geblokkeerd wordt en een blaasruptuur ontstaat. De algemene doelstelling van dit doctoraatsonderzoek is het in kaart brengen van het vóórkomen van urolithiasis bij varkens en het ontwikkelen van strategieën om de controle ervan te verbeteren. De eerste observationele studie onderzocht de prevalentie van urolithiasis bij mannelijke vleesvarkens in België. Urineblazen werden in het slachthuis verzameld en onderzocht. De samenstelling van aanwezige macroscopische concrementen in de urine werd bepaald met behulp van infraroodspectrofotometrie. Het sediment van urinemonsters werd microscopisch geanalyseerd en er werd histopathologisch onderzoek verricht van de urineblazen. In 7,3% van de monsters werden stenen en gruis aangetroffen. Uit analyse bleek dat alle monsters in verschillende verhoudingen calciumoxalaatdihydraat bevatten naast calciumcarbonaat en carbonaatapatiet. Microscopisch werden in de helft van de monsters kristallen aangetroffen. Het meest voorkomende kristal was struviet (29%) en calciumoxalaatdihydraat (22%). Histologisch werd schade aan het blaasepitheel vastgesteld bij calciumoxalaatdihydraatstenen en gruis. De studie heeft aangetoond dat urolithiasis frequent voorkomt bij mannelijke vleesvarkens.