Paaltje 3

Berkenrijkdom

We volgen deze grasstrook verder en zien verschillende boomsoorten elkaar afwisselen. Bemerk dat dit een schraal gazon is: al decennialang onbemest en onderhevig aan een maaibeheer met afvoer van het maaisel. Dit verhoogt de diversiteit en biedt groeikansen aan een (kleur)rijke flora met hier o.a. de felgeel gekleurde rolklaver, margriet en duizendblad.

Ectomycorrhizazwammen zijn ook gebaat bij deze schrale toestand, want veel soorten verdragen geen stikstofaanrijking. Dit groepje berken (Ruwe berk, Betula pendula) groeit samen met soorten als Gewone berkenboleet (Leccinum scabrum), Rode boleet (Xerocomus rubellus), Vergelende russula (Russula puellaris), Vliegenzwam (Amanita muscaria), Pantermaniet (Amanita pantherina), …

Gewone berkenboleet

Leccinum

Vergelende russula

Vergelende russula

Panteramaniet
Panteramaniet

De schors van berk is relatief zuur en dat vertaalt zich opnieuw in een rijke gemeenschap aan boombewonende lichenen. Merk op de derde berk een zeer grote oppervlakte aan Groen boomschildmos (Flavoparmelia soredians). Die heeft dezelfde lichtgroene kleur als Bosschildmos, maar is heel korrelig doordat er volop aan aseksuele voortplanting wordt gedaan: de fijnmelige korreltjes zijn de zogenaamde sorediën: pakketjes van een kluwentje zwamdraden met daarin algcellen die de wereld worden ingestuurd. De sorediën worden gevormd in soralen (aseksuele voortplantingsstructuurtjes). Met KOH kleurt het witte merg van dit korstmos rood, een belangrijk verschil met Bosschildmos.

Op deze berken groeit ook het zeldzame Lindeschildmos (Parmelina tiliacea), dat je herkent aan zijn witgrijze bladvormige lichaam. Van een verwarrende naam gesproken: de soort groeit niet enkel op linde, maar ook op eik, populier, beuk, wilg en hier dus op berk. En het is uiteraard geen mos, maar een korstmos!  

Groen boomschildmos

Flavoparmelia soredians

Lindeschildmos

Parmelina